"Je kunt niet opvoeden zonder vertrouwen"

DON BOSCO aan het woord.

Toen ik in 1858 voor het eerst in Rome kwam, werd ik door een kardinaal uitgenodigd om een rit te maken door de stad. Onderweg stelde hij me de vraag wat nu het geheim was van mijn aanpak bij jongeren en hoe ik verschil kon maken voor hen. Over het antwoord hoefde ik niet lang na te denken: ‘je kunt niet opvoeden en dus geen verschil maken zonder vertrouwen’. ‘Maar hoe win je dat vertrouwen?’ vroeg hij dan.

We waren ter hoogte van de Piazza del Popolo waar ik meerdere jongeren zag rondhangen. Ik vroeg de koetsier om halt te houden, stapte uit, slenterde naar de jongeren toe en knoopte een gesprekje met hen aan. Niet veel later was ik bij hun spel betrokken en kwamen ook andere jongeren zich aansluiten zodat ik al gauw door een groep lachende en spelende jongeren omstuwd werd. Terug in de koets zei ik tegen de kardinaal dat hij zijn antwoord gekregen had.

Toch stopt het verhaal niet hier. Als opvoeder moet je lang en geduldig werken aan het vertrouwen en dan met het juiste woord of gebaar én op het juiste moment de hand reiken. Het duwtje geven dat de jongere over zijn eigen drempels heen helpt en laat groeien vanuit zijn eigen krachten. Of het nu om een al te brave Savio of om een lastpak en bendeleider als Magone gaat, maakt niet uit. Elke jongere is een appel om te groeien in je kwaliteiten en je aanbod als opvoeder.

Een jonge salesiaanse opvoeder kwam onlangs aankloppen voor advies. Tucht houden in zijn klas lukte hem niet. “Loop naar de pomp” kreeg hij met de glimlach terug. Geen cynisch advies, al klinkt het op het eerst gezicht zo. Aan de pomp, daar vind je de jongeren tijdens de speeltijd. Daar maak je het verschil.

Door Colette Schaumont
Bron: Don Bosco Vlaanderen 2017/5

"Jongeren leren vliegen en dan kunnen loslaten."

Dat is leven en durven opvoeden in de geest en naar het hart van Don Bosco. 

Kan iemand tippen aan het vertrouwen dat Don Bosco stelde in jonge mensen? Hij voelde intuïtief aan dat vertrouwen het sleutelwoord is binnen elke gezonde relatie; een intuïtie die hij bevestigd zag in zijn dagelijks samenleven met jongeren. Hij geloofde in en hanteerde een positieve, hoopvolle opvoedingsstijl. 

Als opvoeders van onze kinderen staan we voor de uitdaging om hun dit vertrouwen steeds opnieuw te geven. Ook als ze ons teleurstellen of als we ons afvragen waar ze nog terechtkomen. Jongeren verantwoordelijkheid laten nemen is ook zelf geloven in wat we hun jarenlang voorhouden. In dit verband is me de volgende, herkenbare anekdote bijgebleven: 

Een bezorgde moeder overstelpt haar puberdochter met allerlei goedbedoelde, waarschuwende raadgevingen tot die mondige jonge meid haar onderbreekt en rustig antwoordt: “Mama, heb je dan zo weinig vertrouwen in je eigen opvoeding?”

Zo krijgen we als ouders de bal geregeld teruggekaatst. Alsof onze kinderen zelf ons gerust moeten stellen.

Door Hilde Van Parys
Bron: Don Bosco Vlaanderen 2017/2