God lacht

“Satan viel, omdat hij zichzelf ernstig nam.”

De blijde boodschap van Pasen heeft met de pointe van een grap gemeen dat ze beiden onverwachts komen. Ook vele parabels kennen een verrassende wending. Er zit telkens een bevrijdende, verlossende humor in verborgen. Kan en mag er in de kerk niet wat meer gelachen worden? Lange tijd gebeurde dat effectief, en wel op Pasen. Na de dienst daalde de priester de trappen van het altaar af en kwam tussen de gelovigen staan voor de Risus paschalis of paaslach. Meestal vertelde hij een verhaaltje dat de toehoorders aan het gniffelen moest brengen. Voorwerp van spot was vaak de duivel die mislukte pogingen ondernam om Jezus’ heilsplan te dwarsbomen. “Satan viel, omdat hij zichzelf ernstig nam”, stelde Don Bosco. Die paasmopjes wilden de vreugde om de verrijzenis kracht bijzetten. God lacht de dood in het gezicht uit. Christus heeft het kwaad overwonnen. Wees blij, want jullie zullen met Hem verrijzen.

Bron: Tertio

Emmanuel Van Lierde • , • geplaatst op 03 april 2018